Bizimle Paylaşır mısınız? Forumumuz İlköğretim Öğretmenlerinin Paylaşım Yeri Olarak Tasarlanmıştır. Üye Olarak Yeni Konular Ekleyebilir, Eklenilen Konulara Yorum ve Düşünce Yazabilir, Doküman Paylaşımında Bulunabilirsiniz. Lütfen Üye Olarak Bizi Destekleyiniz.

7.Sınıf TÜRKİYE’NİN COĞRAFÎ BÖLGELERİ

İleti: 17
Kayıt: 28 Ekm 2012, 19:13

TÜRKİYE’NİN COĞRAFÎ BÖLGELERİ

İleti büşra » 09 Kas 2012, 23:17

7.Sınıf Sosyal Bilgiler Dersi Konu kavrama etkinliği. Karadeniz Bölgesi, Marmara Bölgesi, Ege Bölgesi, Akdeniz Bölgesi, Güneydoğu Anadolu Bölgesi, Doğu Anadolu Bölgesi, İç Anadolu Bölgesi Cevaplı Testleri. Karadeniz Bölgesi, Marmara Bölgesi, Ege Bölgesi, Akdeniz Bölgesi, Güneydoğu Anadolu Bölgesi, Doğu Anadolu Bölgesi, İç Anadolu Bölgesi Kavrama Testleri
Eklentiler
İç Anadolu Bölgesi
İç Anadolu Bölgesi.rar
(23.35 KiB) 255 defa indirildi

Doğu Anadolu Bölgesi
Doğu Anadolu Bölgesi.rar
(24.11 KiB) 139 defa indirildi

Güneydoğu Anadolu Bölgesi
Güneydoğu Anadolu Bölgesi.rar
(23.98 KiB) 153 defa indirildi

Akdeniz Bölgesi
Akdeniz Bölgesi.rar
(24.13 KiB) 146 defa indirildi

Ege Bölgesi
Ege Bölgesi.rar
(24.35 KiB) 159 defa indirildi

Marmara Bölgesi
Marmara Bölgesi.rar
(23.41 KiB) 149 defa indirildi

Karadeniz Bölgesi
Karadeniz Bölgesi.rar
(24.41 KiB) 99 defa indirildi


İleti: 35
Kayıt: 18 Kas 2012, 22:54

Re: TÜRKİYE’NİN COĞRAFÎ BÖLGELERİ

İleti mavi_düş » 02 Arl 2012, 16:45

TÜRKİYE’NİN COĞRAFÎ BÖLGELERİ
A. COĞRAFÎ BÖLGE ve BÖLÜM
Doğal, beşerî ve ekonomik özellikler yönünden sınırları içinde benzerlik gösteren geniş alanlara bölge denir. Sınırları içinde benzerlikleri olan ancak bölgenin diğer yerlerinden farklı olan küçük alanlara ise bölüm denir. Örnek: Orta Karadeniz Bölümü
Bölgelerde olduğu gibi, bölümler içinde de; yer şekilleri, iklim, bitki örtüsü, nüfus, yerleşme ve ekonomik etkinlikler yönünden farklı özellikler ortaya çıkabilir. Bu farklı özelliklerin görüldüğü, bölümden daha küçük alanlara da yöre denir. Örnek: Akdeniz Bölgesi’ndeki Göller yöresi
Bölgeler, doğal, beşerî ve ekonomik etkenlere göre belirlenmiştir. Doğal etkenlere yer şekilleri, iklim, bitki örtüsü ve su durumu girmektedir. Beşerî ve ekonomik etkenlere ise nüfus, yerleşme, sanayi, tarım, turizm ve ticaret girmektedir. Bunlara göre ülkemiz 1941 yılında 7 coğrafî bölge ve 21 coğrafî bölüme ayrılmıştır.

Türkiye’nin Coğrafî Bölgeleri

B. TÜRKİYE’NİN COĞRAFÎ BÖLGELERİ
KARADENİZ BÖLGESİ
Karadeniz’in güney kıyısında doğu batı yönünde uzanan bir bölgedir. Doğuda Gürcistan sınırı, batıda Adapazarı ovası arasında uzanır. Güneyinde ise İç Anadolu ve Doğu Anadolu bölgeleri yer alır. Bölge üç bölüme ayrılmıştır.

a. Batı Karadeniz Bölümü
Konumu: Bölüm, Kızılırmak nehrinin batısı ile Adapazarı ovası arasında uzanır.
Yer şekilleri: Bölümün kuzeyinde kıyı boyunca Küre, iç kesimlerde Bolu ve Ilgaz, güneyde ise Köroğlu dağları uzanır. Bu dağlar arasında Kastamonu, Bolu ve Düzce ovaları yer alır.
İklimi ve bitki örtüsü: Bölümde Karadeniz iklimi görülür. Kıyı kesim ılık ve yağışlı iken, iç kesimlerde ise yağışlar ve sıcaklıklar azalır. Bölümde orman alanları oldukça yaygındır. Yağışın azaldığı yerler de dağ çayırları yer alır.
Nüfus ve yerleşme: Nüfusun büyük bir kısmı kıyıda ve ovalarda yoğunlaşmıştır. Bölümün illeri Düzce, Bolu, Kastamonu, Zonguldak, Karabük, Bartın ve Sinop’tur.
Tarım ve hayvancılık: Bölümde tarım önemli bir gelir kaynağıdır. Mısır, buğday, pirinç, şeker pancarı, tütün ve kenevir üretimi yapılmaktadır. Bölümde küçükbaş ve büyükbaş hayvancılıkla beraber balıkçılıkta yapılmaktadır.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Orman endüstrisi bölümde oldukça gelişmiştir. Zonguldak çevresinde taş kömürü çıkarıldığı için bölümde demir çelik endüstrisi gelişmiştir. Karabük ve Ereğli demir çelik fabrikaları bölümün ekonomisi için çok önemlidir. Kastamonu’nun Küre ilçesinde bakır yatakları bulunmaktadır.
Turizm: Bölümde turizm hızla gelişmektedir. Aladağlar (Kartalkaya) ve Ilgaz dağlarında kış turizmi yapılır. Safranbolu evleri, Abant gölü ve Yedigöller de turistik alanlar arasındadır.

b. Orta Karadeniz Bölümü
Konumu: Bölüm, Ordu’daki Melet çayının batısından başlayıp Sinop’un doğusuna kadar uzanır.

Yer şekilleri: Bülümün başlıca yer şekilleri Canik dağlarıdır. Buradaki dağların yükseltisi fazla değildir. Bu yüzden kıyı ile iç kesimler arasında ulaşım daha kolaydır. Bölümün en önemli düzlükleri Çarşamba ve Bafra ovalarıdır. İç kesimlerde ise Niksar, Erbaa, Taşova, Suluova gibi çöküntü ovaları yer alır. Kızılırmak ve Yeşilırmak bölümün başlıca akarsularıdır.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde dağların yükseltisi fazla olmadığı için Karadeniz’in yağışlı ve ılıman etkisi içerilere kadar sokulabilir. Bu nedenle, bölümün kıyı ile iç kesimleri arasında sıcaklık ve yağış farkı fazla değildir. Bölümde yıllık yağış, bölgenin diğer bölümlerine göre daha azdır.
Nüfus ve yerleşme: Yerleşmeler genellikle ovalarda kurulmuştur. Bölümdeki il merkezleri Samsun, Ordu, Amasya, Tokat ve Çorum’dur. Kıyıda Bafra, Çarşamba, Ünye ve Fatsa iç kesimlerde ise Zile, Turhal, Suluova, Merzifon, Erbaa ve Niksar da diğer önemli yerleşim yerleridir.
Tarım ve hayvancılık: Bölümde topraklar verimli, iklim koşulları da uygun olduğu için tarım başlıca geçim kaynağıdır. Kıyıdaki ovalarda tütün, pirinç, fındık, soya fasulyesi ve mısır iç kesimlerde ise şeker pancarı, tahıl, tütün, ayçiçeği, sebze ve meyve üretilir. Bölümde büyükbaş hayvancılık, küçükbaş hayvancılık ve kümes hayvancılığı da yapılır.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Bölümdeki başlıca sanayi kuruluşları; bakır işleme, çimento, şeker ve sigara fabrikalarıdır. Yer altı kaynakları ise Merzifon, Havza ve Çeltek’teki linyit yataklarıdır.

c. Doğu Karadeniz Bölümü
Konumu: Ordu’nun doğusundaki Melet çayından Gürcistan sınırına kadar devam eder.
Yer şekilleri: Bölüm bölgenin en dağlık bölümüdür. Dağlar iki sıra hâlinde kıyıya paralel uzanır. Kıyıdaki sırayı Giresun ve Rize dağları oluşturur. Burada Kalkanlı geçidi yer alır. İç kesimde yer alan ikinci sırayı ise Yalnızçam, Kop, Mescit ve Çimen dağları oluşturur. Burada Kop geçidi yer alır. Bölümün akarsuları Çoruh nehri ve Kelkit çayıdır. Bölümde yer alan Tortum ve Sera gölleri heyelân sonucunda oluşmuştur.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümün kıyı kesiminde Karadeniz iklimi görülür. Ülkemizin en yağışlı yeri burasıdır. Bu yüzden bitki örtüsü gür ormanlardan oluşur. İç kısımlara doğru gidildikçe karasal iklim kendisini gösterir. Burada ormanlar seyrekleşerek bozkırlar yaygınlaşır. Bölümde yamaç eğiminin ve yağışın fazla, arazinin ise killi olması sık sık heyelân olaylarına neden olur. Ayrıca seller de yaygın olarak görülür.
Nüfus ve yerleşme: Nüfus, bölümün kıyı kesiminde yoğunlaşmıştır. Buna karşılık iç kısımlarda nüfus seyrek ve yerleşim merkezleri daha azdır. Giresun ve Rize dağlarının denize bakan yamaçlarında dağınık yerleşme görülür. İç kesimlerde ise toplu yerleşmeler yaygındır.
Bölümdeki il merkezleri Trabzon, Giresun, Rize, Artvin, Bayburt ve Gümüşhane’dir. Trabzon bölümün ticaret, eğitim ve kültür merkezidir.
Tarım ve hayvancılık: Bölümde tarım halkın başlıca geçim kaynağıdır. Kıyıda çay, mısır ve fındık, iç kesimlerde ise buğday, tütün, şeker pancarı ve patates yetiştirilir. Çay üretiminin tamamı bu bölümde gerçekleşir.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Bölümde sanayi genellikle tarıma dayalıdır. Rize çevresinde çay işleyen fabrikalar Ordu ve Giresun çevresinde ise fındık işleyen fabrikalar yer alır. Bölümde sadece Murgul’da (Artvin) bakır çıkarılır.
Turizm: Trabzon’daki Sümela Manastırı ve Uzungöl turistik yerlerdir. Ayrıca yaylacılık turizmi gelişmiştir.

MARMARA BÖLGESİ
Türkiye’nin kuzeybatı kısmını oluşturan bölge, ismini aldığı Marmara denizini çevreler. Bölgeyi, İstanbul ve Çanakkale boğazları iki kısma ayırmıştır. Marmara Bölgesi, Karadeniz ve Akdeniz iklimleri arasında geçiş özelliği gösterir. Bu yüzden hem Karadeniz, hem Akdeniz, hem de karasal iklim görülür. Bunun nedeni bölgenin özel konumudur. Bölge, dört farklı bölüme ayrılmıştır.

a. Yıldız Bölümü
Konumu: Bölgenin kuzeybatı kısmında Yıldız dağlarının bulunduğu kesimi kapsar.
Yer şekilleri: Bölümde Yıldız dağları ana yer şekillerini oluşturur. Fazla düz alan yoktur.
İklim ve bitki örtüsü: Yıldız dağlarının Karadeniz’e bakan yamaçlarında Karadeniz iklimi, iç kesimlere bakan yamaçlarında ise karasal iklim yaşanır. Denize bakan yamaçlarda yağışlar fazla olduğu için bitki örtüsü ormandır. İç kısımlara bakan yamaçlarda ise yağışlar azaldığı için ormanlar yerini yavaş yavaş bozkırlara bırakırlar.
Nüfus ve yerleşme: Bölümde nüfus çok seyrektir. İl olarak sadece Kırklareli yer alır.
Tarım ve hayvancılık: Bölümün dağlık yerlerinde hayvancılık ve ormancılık, düz yerlerinde ise tarım geçim kaynağıdır. Genellikle buğday, ayçiçeği, üzüm ve mısır tarımı yapılır.
Sanayi: Bölümde sanayi gelişmemiştir. Sadece çimento, cam ve yağ fabrikaları vardır.

b. Ergene Bölümü
Konumu: Bölümün büyük kısmını Ergene havzası kapladığı için bu ismi almıştır. Trakya’nın büyük kısmını kaplar.
Yer şekilleri: Bölüm, Ergene ırmağının çevresindeki düzlüklerden oluşur. Başlıca akarsular; Ergene ırmağı ve kollarıdır.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümün büyük kısmında karasal iklim görülür. Bu yüzden kışlar soğuk ve kar yağışlı geçer, bölge içinde yağışların en az olduğu bölümdür. Yaygın bitki örtüsü bozkırlardır.
Nüfus ve yerleşme: Bölümde tarım alanları fazla olduğu için nüfus çok seyrek değildir. İl merkezleri Edirne ve Tekirdağ’dır. Diğer önemli yerleşim yerleri ise Çorlu, Lüleburgaz, Babaeski ve Alpullu’dur.
Tarım ve hayvancılık: Bölümde halkın başlıca geçim kaynağı tarımdır. Bunda arazinin düz ve toprakların verimli olması en önemli etkendir. En fazla ayçiçeği, buğday, şeker pancarı, üzüm, tütün, pirinç ve patates yetiştirilir. Türkiye ayçiçeği ve üzüm üretiminde bölüm çok önemlidir. Bölümde ahır hayvancılığı da gelişmiştir.
Sanayi: Bölümün sanayi kuruluşları; ayçiçek yağı, içki ve cam fabrikalarıdır.
Turizm: Edirne’deki tarihî eserler ve Kırkpınar şenlikleri turistlerin ilgisini çekmektedir.
c. Çatalca - Kocaeli Bölümü
Konumu: Bölüm, İstanbul boğazının doğu ve batısındaki yarımadalardan oluşur. Bunlardan Çatalca Avrupa, Kocaeli de Asya kıt’asında kalır. İstanbul boğazı Karadeniz’i Marmara denizine bağlar. Bu yüzden deniz ulaşımı açısından önemlidir.
Yer şekilleri: Bölüm genellikle alçak plâtoluk alanlardan oluşmuştur. Yükselti oldukça azdır. Bölümde Sakarya ırmağı, Büyük ve Küçük Çekmece gölleri ile Durusu ve Sapanca gölleri yer alır. Ayrıca bölüm Kuzey Anadolu deprem kuşağı üzerinde olduğu için sık sık depremler meydana gelir.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümün kuzey kesiminde Karadeniz, güney kesiminde ise Akdeniz iklimi görülür. Bitki örtüsü ise Karadeniz kıyılarında ormanlardan oluşur. Buna karşılık yağışın azaldığı güney kesimde ormanlar seyrekleşir.
Nüfus ve yerleşme: Bölüm, ülkemizin en yoğun nüfuslu yeridir. Buna rağmen Karadeniz kıyılarında nüfus seyrektir. Nüfus genellikle Marmara denizi kıyılarında toplanmıştır. Bölüm ülkemizin en yoğun nüfuslu yeridir.
Bölümün il merkezleri İstanbul, İzmit ve Adapazarı’dır. İstanbul ülkemizin en büyük yerleşim merkezidir. İstanbul bölgenin sanayi, ticaret, eğitim, kültür ve turizm merkezi olan bir kenttir.
Tarım ve hayvancılık: Bölümde en önemli tarım alanı Adapazarı ovasıdır. En fazla şeker pancarı, ayçiçeği, keten, patates, mısır, tütün, fındık ve buğday yetiştirilir. Bölümde ahır hayvancılığı gelişmiştir.
Sanayi: İstanbul ve Adapazarı arasında kalan bölge, Türkiye’nin en büyük sanayi bölgesidir. Burada makine, ilâç, otomotiv, elektrikli ev aletleri ve petrol arıtma başta olmak üzere pek çok sanayi kolu gelişmiştir.
Turizm: İstanbul’a her yıl birçok turist gelir. Turizm bölümün önemli geçim kaynaklarındandır. İstanbul’daki onlarca tarihî eser ve İstanbul boğazının güzelliği turistlerin ilgisini çekmektedir.
d. Güney Marmara Bölümü
Konumu: Bölüm, Marmara Bölgesi’nin güney kısmını kaplar. Bölüme Gelibolu yarımadası da dahildir. Çanakkale boğazı açıklarında bulunan Bozcaada ve Gökçeada da bölümde yer alır.
Yer şekilleri: Bölümün yer şekillerini orta yükseklikteki dağlar ve bunların arasındaki verimli ovalar oluşturur. Bölümdeki en yüksek yer Uludağ’dır. Bursa, Karacabey, Yenişehir ve İnegöl ovaları önemli düzlüklerdir. Bölümdeki en önemli akarsu Susurluk çayıdır. Başlıca gölleri ise, İznik,Ulubat ve Manyas’tır.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümün kıyı kesiminde Akdeniz iklimi görüldüğü için bitki örtüsü makidir. İç kısımlarda yağışlar ve sıcaklıklar azalır.
Nüfus ve yerleşme: Bölümde nüfus verimli ovalarda toplanmıştır. Nüfusun seyrek olduğu yerler; Dağlık alanlar ile Biga ve Gelibolu yarımadalarıdır. Bölümdeki il merkezleri, Bursa, Balıkesir, Çanakkale, Yalova ve Bilecik’tir. Bursa bölümün tarım, ticaret, eğitim ve kültür merkezidir. Bölümün diğer yerleşim merkezleri, Erdek, Bandırma, Gemlik, Mudanya ve Gelibolu kıyıda, Yenişehir, Karacabey, Biga, Gönen ve Mustafa Kemalpaşa da iç kısımlarda yer alır.
Tarım ve hayvancılık: Bölümün başta gelen geçim kaynağı tarımdır. En fazla ayçiçeği, zeytin, tütün, üzüm, şeftali ve şeker pancarı yetiştirilir. Ayrıca sebze ve meyve üretimi çok fazladır. Bölümde hayvancılıkta gelişmiştir. Ülkemizde ipek böcekçiliği en fazla Bursa ve çevresinde yapılır.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Bölümde sanayi en çok Bursa çevresinde gelişmiştir. Susurluk’ta bor mineralleri, Marmara Adası’nda mermer ve Çan’da linyit çıkarılır.
Turizm: Uludağ’da kış turizmi, Bursa, İnegöl, Yalova, Gönen ve Mustafa Kemalpaşa’da kaplıca turizmi ve kıyılarda yaz turizmi yaygındır.
EGE BÖLGESİ
Bölge, adını batısında uzanan Ege denizinden almıştır. Bölgenin Ege denizi kıyıları çok fazla girintili ve çıkıntılı olduğu için yarımada, koy ve körfez sayısı çok fazladır. Bölgede batıdan doğuya doğru gidildikçe yükselti artmaktadır. Bölge iki farklı bölüme ayrılmıştır.
a. Ege Bölümü
Konumu: Bölgenin batı kısmını oluşturur. Kuzeyinde Marmara Bölgesi yer alır.
Yer şekilleri: Bölümün en belirgin özelliği batı doğu yönünde uzanan dağlar ve onların arasındaki ovalardır.
Bölümdeki sıradağları, Yunt dağı, Kaz dağı, Madra dağı, Bozdağlar, Aydın dağları ve Menteşe dağları oluşturur. Bu dağlar arasında uzanan ovalar ise Bakırçay, Gediz, Büyük ve Küçük Menderes’tir. Ovalar içinde aynı adı taşıyan akarsular vardır. Bu akarsular batıya doğru giderek Ege denizine dökülür. Bölümde sadece Çamiçi ve Marmara gölleri yer alır.
Bölümün kıyıları çok fazla girintili çıkıntılıdır. Kıyıya dik uzanan dağların denize doğru çıkıntıları yarımadaları oluşturur. Bunlar; Karaburun, Bodrum, Datça ve Dilek yarımadalarıdır. Yarımadaların arasında ise koy ve körfezler yer alır. Bunlar; Güllük, Gökova, İzmir, Kuşadası, Çandarlı ve Edremit’tir.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde Akdeniz iklimi etkilidir. Bu yüzden bitki örtüsü alçak yerlerde maki yükseklerde ise ormandır. Don olayları çok seyrek olarak görülür. Denizin ılımanlaştırıcı etkisi iç kısımlara kadar sokulabilir.
Nüfus ve yerleşme: Bölümde nüfus kıyı kesimde ve ovalarda toplanmıştır. Dağlık alanlar ve Menteşe yöresinde nüfus çok seyrektir. Bölümdeki il merkezleri, İzmir, Denizli, Manisa, Aydın ve Muğla’dır. İzmir bölümün en önemli yerleşim yeridir. Kent bölgenin sanayi, ticaret ve kültür merkezidir.
Diğer yerleşim yerleri ise Marmaris, Bodrum, Çeşme, Kuşadası, Datça ve Ayvalık kıyıda, Nazilli, Milas, Ödemiş, Salihli, Turgutlu, Tire ve Söke de iç kısımda yer alır.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Bölümde zeytin yağı, sabun, pamuklu dokuma fabrikaları yer alır. Ayrıca halı ve kilim dokumacılığı da gelişmiştir. İzmir’de ise petro kimya, oto montaj, sigara, dokuma, çimento ve zeytin yağı sanayileri gelişmiştir. Yatağan ve Soma’da linyit çıkarılır. Bölümde demir ve krom da çıkarılır.
Tarım ve hayvancılık: Bölümün önemli geçim kaynaklarından biri de tarımdır. Çok çeşitli tarım ürünleri bölümde rahatlıkla yetiştirilebilir. Verimli çöküntü ovalarında en fazla pamuk, tütün, üzüm, incir ve zeytin yetiştirilir. Ayrıca sebze, meyve üretimi de çok yaygındır. Bölümde küçükbaş hayvancılık ve arıcılıkta yaygındır.
Turizm: Bölümde turizm çok önemlidir. Kıyılarda geniş kumsalların yer alması yaz turizmini geliştirmiştir. Denizli’deki Pamukkale travertenleri ile birçok tarihî eser ve kaplıca da bölümün turistik merkezleri durumundadır.
b. İç Batı Anadolu Bölümü
Konumu: Ege Bölgesi’nin doğu kısmını oluşturur.
Yer şekilleri: Bölümde plâto ve dağlık alanlar geniş yer tutar. Plâtolar üzerinde, Murat, Eğrigöz ve Emirdağları yer alır.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde yükselti arttığı için genellikle karasal iklim özellikleri görülür. Ege Bölümü’ne göre sıcaklıklar düşüktür. Don olayları ve kar yağışı daha fazladır. Bu farklılıklardan dolayı alçak yerlerde bitki örtüsü bozkır, yüksek yerlerde ise orman olmuştur.
Nüfus ve yerleşme: Ege Bölümü’ne göre nüfus çok azdır. Bölümdeki il merkezleri Kütahya, Afyon ve Uşak’tır. Diğer yerleşim yerleri ise Simav, Kula, Gediz ve Tavşanlı’dır.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Bölümde sanayi pek gelişmemiştir. Uşak’ta şeker, Kütahya’da çimento ve şeker fabrikaları vardır. Ayrıca Kütahya’da çinicilik, Uşak, Demirci, Gördes ve Simav’da da halıcılık gelişmiştir. Bölümde zengin, linyit yatakları vardır. Tavşanlı, Değirmisaz, Tunçbilek ve Seyitömer’de çıkarılır. Afyon’da mermer, Kütahya’da da krom çıkarılmaktadır.
Tarım ve hayvancılık: Bölümün en önemli gelir kaynağı tarımdır. En fazla, buğday, şeker pancarı ve haşhaş yetiştirilir.

AKDENİZ BÖLGESİ
Bölge, ülkemizin güneyinde Akdeniz kıyısında doğu batı yönünde uzanır. Bölgenin büyük kısmını Toros dağları kaplamaktadır.

a. Antalya Bölümü
Konum: Bölüm, bölgenin batısında kalan kısmını oluşturur. Manavgat çayının batısından Menteşe yöresine kadar uzanır.
Yer şekilleri: Batı Toroslar bölümün büyük bir kısmını kaplar. Bölümün sınırları içerisinde Göller yöresi yer alır. Burada Beyşehir, Eğirdir, Burdur gölleri ile Acıgöl bulunur. Manavgat, Aksu ve Dalaman çayları bölümdeki başlıca akarsulardır.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde, dağların denize bakan yamaçlarında Akdeniz iklimi görülür. Yükseklere çıkıldıkça ve iç kesimlere gidildikçe karasal iklim etkili olmaya başlar. Bu yüzden kıyı kesimlerin alçak yerlerinde maki yükseklerde ise orman bitki örtüsü yaygın olarak yer alır.
Nüfus ve yerleşme: Bölümde nüfus Antalya körfezi kıyılarında ve iç kısımlardaki ovalarda toplanmıştır. Toros dağlarında nüfus çok seyrektir. Bölümün en büyük yerleşim merkezi olan Antalya bir ekonomi, kültür ve turizm merkezidir. Bölümdeki diğer il merkezleri, Isparta ve Burdur'dur. Keçiborlu, Akşehir, Seydişehir, Beyşehir ve Elmalı bölümün diğer önemli yerleşim yerleridir.
Tarım ve hayvancılık: Bölümün kıyı kesiminde meyve bahçeleri yaygındır. Buralarda turfanda sebze ve meyvecilik yapılır. Antalya ovasında pamuk, susam ve soya fasulyesi, iç kısımlarda ise buğday, şeker pancarı, haşhaş ve gül yetiştirilir. Bölümde çiçek ve turunçgiller de yetiştirilir. Bölümde tarım alanları sınırlıdır. Küçükbaş hayvancılık, özellikle kıl keçisi bölümde yaygın olarak yapılır.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Bölümde pamuklu dokuma, iplik, besin ve gül yağı sanayii gelişmiştir. Antalya limanı ülkemizin önemli limanlarından biridir. Burada dış ticareti geliştirmek amacı ile kurulan "serbest bölge” yer alır. Fethiye ve Köyceğiz'de krom, Keçiborlu'da kükürt ve Seydişehir'de alüminyum yatakları bulunur. Bu madenleri işleyen fabrikalar bölümün önemli sanayi kuruluşlarındandır.
Turizm: Bölümde Fethiye, Köyceğiz, Kaş, Side, Kemer ve Manavgat ile Antalya en önemli turistik yerlerdir. Buralarda özellikle yaz turizmi gelişmiştir. Side, Aspendos ve Perge'deki kent kalıntıları da çok fazla turist çekmektedir. Ayrıca Manavgat, Düden ve Kurşunlu çağlayanları önemli turistik yerlerdendir.

b. Adana Bölümü
Konumu: Akdeniz Bölgesi'nin doğu kısmını oluşturur.
Yer şekilleri: Bölümün büyük kısmını Orta Toroslar kaplamaktadır. Batı'da Taşeli plâtosu yer alır. Nur dağları ise İskenderun körfezinin doğusunda kuzey güney yönünde uzanır. Bu dağ sıraları ulaşımın sadece bazı geçitlerden yapılmasına neden olmuştur. Bu geçitlerden Akdeniz kıyılarını İç Anadolu'ya bağlayanı Gülek ve Sertavul'dur. Kıyı kesimi Güneydoğu Anadolu'ya ise Nur dağları üzerindeki Belen geçidi bağlar. Çukurova, Amik ve Silifke ovaları ise bölümün düz alanlarıdır. Başlıca akarsular ise Seyhan, Ceyhan, Asi ve Göksu ırmaklarıdır.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümün alçak yerlerinde Akdeniz iklimi görüldüğü için bitki örtüsü makidir. Dağ yamaçlarında ise ormanlar yer alır.
Nüfus ve yerleşme: Bölümde nüfusun büyük kısmı Çukurova ve kıyı şeridinde toplanmıştır. Buralarda tarım ve sanayi çok gelişmiştir. Taşeli plâtosu ve dağlık alanlarda nüfus çok seyrektir. Bölümdeki il merkezleri; Adana, Mersin, Hatay, Kahraman Maraş, Osmaniye ve Kilis'tir. Diğer önemli yerleşim yerleri ise Silifke, Anamur, Alanya, Tarsus, İskenderun, Reyhanlı, Dörtyol ve Kırıkhan'dır. Adana bölümün ekonomi, ticaret ve kültür merkezidir.
Tarım ve hayvancılık: Tarım, halkın önemli geçim kaynaklarından biridir. Bölümde verimli tarım alanlarının oluşu ve iklim şartlarının uygunluğu yıl boyunca tarım faaliyetlerinin yürütülmesini sağlamıştır. Topraktan yılda 2 veya 3 defa ürün alınabilir. En fazla buğday, pamuk, yer fıstığı, susam, muz ve turunçgiller yetiştirilir. Seralarla turfanda sebze ve meyve üretimi de çok gelişmiştir.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Adana, Mersin, Tarsus ve İskenderun ülkemizde de sanayinin en fazla geliştiği yerlerdendir. Buradaki fabrikalarda genellikle bölümde yetiştirilen tarım ürünleri işlenir. Bölümde pamuklu dokuma, iplik, un, gübre, çimento, cam, demir çelik, yağ, kimya, tarım makineleri ve petro kimya sanayileri gelişmiştir. Ayrıca Mersin'de ticaretin gelişmesi için serbest bölge kurulmuştur.
Turizm: Bölüm tarihî eser ve doğal güzellikler yönünden zengindir. Ayrıca yaz turizmi gelişmiştir.

GÜNEYDOĞU ANADOLU BÖLGESİ
Bölge, ülkemizin güneydoğusunda Güneydoğu Toros dağlarının güneyinde yer alır. Yüz ölçümü ve nüfus miktarının en az olduğu bölgedir. Bölge iki farklı bölüme ayrılmıştır.

a. Orta Fırat Bölümü
Konumu: Bölgenin orta kısmında bulunan Karacadağ’ın batısında kalan bölümdür.
Yer şekilleri: Bölümün büyük kısmını plâto ve ovalar kaplamaktadır. Batı da Gazi Antep ve doğuda Şanlı Urfa plâtosu bu plâtoları oluşturur.
Plâtoların güneyinde ise Ceylanpınar, Altınbaşak, Suruç ve Birecik ovaları yer alır. Bölümün başlıca akarsuyu Fırat'tır. Akarsu plâtolar arasında derin vadilerden akar. Bu yüzden suyundan yeteri kadar faydanılamaz. Bu sulardan faydalanmak için ülkemizin en büyük barajı alan Atatürk barajı kurulmuştur.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümün alçak kesimlerinde Akdeniz iklimi görülür. Kış mevsimi yağışlı, yazlar sıcak ve kurak geçer. Kışlar fazla soğuk değildir. Bitki örtüsü genellikle bozkırlardan oluşur.
Nüfus ve yerleşme: Nüfusun büyük kısmı bölümün batısında toplanmıştır. En büyük yerleşim yeri Gazi Antep'tir. Kent, bölümün sanayi, ticaret ve kültür merkezidir. Diğer önemli yerleşim yeri ise Şanlı Urfa'dır. Burası eski bir eğitim ve kültür merkezidir. Dünya'nın bilinen en eski üniversitelerinden biri burada kurulmuştur. Bölümdeki diğer il merkezi ise Adıyaman'dır. Nizip ve Birecik’te önemli yerleşim yerlerindendir.
Tarım ve hayvancılık: Halkın geçiminde tarımın çok önemli bir payı vardır. En fazla tahıl ekimi yapılmaktadır. Ayrıca mercimek, antep fıstığı ve pamuk çok fazla yetiştirilen ürünlerdir. Bölümde üzüm bağları ve zeytin yetiştirilen yerler de vardır.
Güneydoğu Anadolu Projesi (GAP)'nin yavaş yavaş faaliyete geçmesi ile beraber tarımsal üretimde artışlar meydana gelmeye başlamıştır.
Özellikle son yıllarda pamuk üretimi çok fazla artmıştır. Bölümde küçükbaş hayvancılık yaygın olarak yapılır. Canlı hayvan ticareti de yapılmaktadır.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Bölümde sanayi kuruluşlarının çoğu Gazi Antep'te toplanmıştır. Burada tarım makineleri, besin, dokuma, madenî eşya ve çimento sanayii gelişmiştir. Bölümün başlıca yer altı kaynağı petroldür. Petrol, Adıyaman ve Kâhta çevrelerinde çıkarılır.
Turizm: Adıyaman yakınlarındaki Nemrut dağı ve Şanlı Urfa’daki bazı tarihî yerler turistik alanlardır.

b. Dicle Bölümü
Konumu: Bölüm, Karacadağ’ın doğusunda kalmaktadır.
Yer şekilleri: Yer şekilleri Orta Fırat Bölümü'ne göre daha engebelidir. Bölümün kuzeyinde Dicle nehrinin oluşturduğu Diyarbakır havzası, güneyinde ise Mardin eşiği yer alır. Bölümün en önemli akarsuyu Dicle nehridir.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde genel olarak karasal iklim özellikleri görülmektedir. Yazlar oldukça sıcaktır. Kışın ise kar yağışı ve don olayları görülebilir.
Nüfus ve yerleşme: Bölümde nüfusun çoğu, Diyarbakır havzasında toplanmıştır. Bölümdeki il merkezleri Diyarbakır, Mardin, Siirt ve Batman'dır. Bölümün ticaret, sanayi ve kültür merkezi Diyarbakır'dır.
Tarım ve hayvancılık: Tarım, bölümdeki halkın başlıca geçim kaynağıdır. Düz alanlarda en fazla tahıl, mercimek, pamuk ve karpuz üretimi yapılır.
Dağ yamaçlarında ise meyve bahçeleri ve üzüm bağları yaygındır. Geniş bozkır alanları olduğu için bölümde küçükbaş hayvancılık gelişmiştir.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Ülkemizde çıkarılan petrolün büyük kısmı bu bölümden elde edilir. Raman, Garzan, Ulaşlı ve Kurtalan’daki petrol kuyuları bu bölümdedir. Çıkarılan petrolün bir kısmı Batman'daki rafineride işlenir. Bölümde ayrıca linyit ve fosfat yatakları da bulunmaktadır.

DOĞU ANADOLU BÖLGESİ
Bölge, ülkemizin doğu sınırından İç Anadolu Bölgesi'ne doğru uzanır. Yüz ölçümü en büyük olan bölgemizdir.
Bölgenin en belirgin özelliği ortalama yükseltisinin fazla ve engebeli olmasıdır. Bölge dört farklı bölüme ayrılmıştır.

a. Yukarı Fırat Bölümü
Konumu: Yukarı Fırat Bölümü, bölgenin batı kısmını oluşturur. Bölgenin en geniş yüz ölçüme sahip bölümüdür.
Yer şekilleri: Bölümün başlıca yer şekillerini sıradağlar ve bu dağlar arasında uzanan ovalar oluşturmuştur.
Bölümün kuzeyinde Mercan dağları güneyinde ise Güneydoğu Toroslar’ın bir kısmı yer alır. Bu dağlar arasında Elbistan, Malatya, Muş ve Elazığ ovaları bulunur. Kuzeyde ise Erzincan ve Tercan ovaları yer alır. Bölümün akarsuları Fırat'ı oluşturan Karasu ve Murat ırmaklarıdır. Bu ırmaklar üzerinde Keban ve Karakaya barajları yer alır.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde karasal iklim etkilidir. Bu yüzden bitki örtüsü bozkırdır. Dağların yağış alan yamaçlarında ise yer yer ormanlara rastlanır. Kış mevsiminde kar yağışı ve don olayları görülür.
Nüfus ve yerleşme: Bölge içerisinde en verimli ovalar buradadır. Bu yüzden bölgenin en yoğun nüfuslu yeri Yukarı Fırat Bölümü'dür. Nüfus genellikle ovaların çevresinde toplanmıştır. Bölümdeki il merkezleri Malatya, Elazığ, Erzincan, Bitlis, Bingöl ve Tunceli'dir. Bölümün en büyük yerleşim yeri Malatya'dır. Kent, tarım, sanayi, ticaret ve kültür merkezi durumundadır.
Tarım ve hayvancılık: Bölümde tarım, halkın en önemli geçim kaynağıdır. Buradaki ovalarda en fazla buğday, arpa, şeker pancarı, tütün ve baklagiller yetiştirilir. Bölümdeki otlakların fazlalığı büyükbaş ve küçükbaş hayvancılığın gelişmesine neden olmuştur.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Malatya'da yem, süt ürünleri, pamuklu dokuma, şeker, sigara ve et kombinaları vardır. Elazığ'da ise şeker ve çimento fabrikaları ile ferro krom tesisleri bulunur. Bölüm, ülkemizin yer altı kaynağı bakımından en zengin yeridir. Elbistan’da çıkarılan linyit buradaki termik santralde enerji kaynağı olarak kullanılır. Ayrıca krom, demir, bakır, çinko ve kurşun da çıkarılmaktadır.

b. Erzurum - Kars Bölümü
Konum: Bölüm, Doğu Anadolu Bölgesi’nin kuzeydoğu köşesini oluşturur.
Yer şekilleri: Bölümde Erzurum-Kars ile Ardahan plâtoları geniş yer kaplar. Bölümün dağları ise Allahuekber, Kargapazarı ve Palandöken’dir. Ovalar ise Erzurum ve Iğdır’dır. Bölümdeki akarsular Aras ve Kura’dır.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde şiddetli karasal iklim görülür. Kışlar uzun ve soğuk geçer. Ülkemizin en soğuk yeridir. Kışın yağan karlar uzun süre erimeden bekler. Yaz mevsimi ise kısa, serin ve yağışlı geçer. Bu nedenle bölümün bitki örtüsü gür çayırlardır. Yükseklerde ise yer yer ormanlara rastlanır.
Nüfus ve yerleşme: Nüfusun büyük kısmı ovalarda toplanmıştır. Bölümdeki il merkezleri Erzurum, Kars, Iğdır ve Ardahan’dır. Erzurum bölümün ticaret, sanayi ve kültür merkezidir. Bölümdeki diğer önemli yerleşim yerleri ise Sarıkamış ve Kağızman’dır.
Tarım ve hayvancılık: Bölümde halkın en önemli geçim kaynağı hayvancılıktır. Tarım alanlarının az, çayır ve meraların fazla olması hayvancılığın gelişmesini sağlamıştır.
Bölüm yurdumuzun başlıca hayvancılık merkezlerindendir. En fazla sığır ve koyun yetiştirilir. Tarım alanları Erzurum ve Iğdır ovalarıdır. Iğdır’ın yükseltisi az olduğu için çevresinde göre farklı bir iklim görülür. Burada en fazla pamuk, buğday, şeker parcarı, sebze ve meyve yetiştirilir.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Erzurum’da şeker, çimento, dokuma, yem fabrikaları ile et kombinaları kurulmuştur. Ayrıca kereste, şeker, çimento, yem, iplik fabrikaları da vardır. Kars’ta ise genellikle hayvansal ürünleri işleyen fabrikalar bulunur.
Turizm: Erzurum, Kars ve Ardahan'daki tarihî eserler ile Palandöken ve Sarıkamış'taki kayak merkezleri turist çeken yerlerdir.

c. Yukarı Murat - Van Bölümü
Konumu: Bölüm, Murat ırmağının doğduğu yer ile Van gölünün çevresini içine alır.
Yer şekilleri: Bölüm sönmüş volkan dağları tarafından ikiye ayrılmıştır. Bu dağlar, Nemrut, Süphan, Tendürek ve Ağrı'dır. Ayrıca bölümde Bingöl ve Şerafettin dağları da yer alır. Bu dağlar arasında düz alanlar vardır. Bunlar, Muş, Eleşkirt, Malazgirt ve Bulanık ovalarıdır. Bölümdeki akarsuları Fırat'ın kolu olan Murat ırmağı ile Dicle'nin kolu olan Botan çayı oluşturur. Bölümde bulunan Van gölü ülkemizin en büyük gölüdür. Göl, turizm ve su ürünleri açısından bölüm ekonomisine katkı sağlar.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde karasal iklim etkilidir. En yaygın bitki örtüsü bozkırlardır. Yağışın arttığı dağ yamaçlarında ise ormanlara rastlanır.
Nüfus ve yerleşme: Bölümde nüfus çok seyrektir. Nüfusun çoğu ovalarda toplanmıştır. Bölümdeki il merkezleri Van, Ağrı ve Muş'tur. En büyük yerleşim yeri Van'dır. Diğer önemli yerleşim yerleri ise Malazgirt, Tatvan, Erciş ve Doğu Beyazıt'tır.
Tarım ve hayvancılık: Halkın geçim kaynaklarının başında hayvancılık gelir. Bölümde özellikle küçükbaş hayvancılık gelişmiştir. Tarım alanlarının az olması insanları hayvancılığa yöneltmiştir. Van gölü çevresi ile vadi ve ovalarda tarım yapılır. En fazla buğday ve arpa yetiştirilir. Sulama yapılabilen yerlerde ise şeker pancarı ile sebze ve meyve yetiştirilir.
Turizm: Bölümde turistlerin ilgisini çekebilecek yerler, Van gölü, Ağrı dağı, Nemrut dağı krateri ve İshak Paşa Sarayı'dır.

d. Hakkâri Bölümü
Konumu: Bölüm, ülkemizin güneydoğu köşesini oluşturur.
Yer şekilleri: Ülkemizin en dağlık alanı burasıdır. Buradaki dağlar Güneydoğu Toroslar’ın uzantıları olan Hakkâri ve Buzul dağlarıdır. Bölümün başlıca düzlüğü İran sınırında yer alan 2000 metre yükseklikteki Yüksekova'dır. Bölümün akarsuları Dicle'nin kolları olan Büyük Zap ve Botan çaylarıdır.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde şiddetli bir karasal iklim görülür. Kış mevsimi uzun ve kar yağışlı geçmektedir. Engebeli arazi üzerine yağan karlar bölümde her yıl çığ oluşmasına yol açar.
Nüfus ve yerleşme: Bölüm ülkemizin en seyrek nüfuslu yerlerindendir. Arazinin çok dağlık olmasından dolayı bölümde tarım, ulaşım, ticaret ve sanayi gelişmemiştir. Bu yüzden bölüm ülkemizin en az gelişmiş yerlerindendir. Bölümdeki il merkezleri Hakkâri ve Şırnak'tır.
Tarım ve hayvancılık: Halkın başlıca geçim kaynağı küçükbaş hayvan yetiştiriciliği ve ticaretidir. Bölümde arıcılık da yapılmaktadır. Çok az olan tarım alanlarında genellikle buğday ve çavdar ekimi yapılır.
Yer altı kaynakları: Bölümde sadece Şırnak'taki asfaltit yatakları yer altı kaynağı olarak bulunur. Bölümde ulaşım, sanayi, ticaret ve turizm gelişmemiştir. Ülkemizin en geri kalmış yerlerinden biridir.

İÇ ANADOLU BÖLGESİ
Bölge, Anadolu'nun orta kısmında yer alır. Yüz ölçümü bakımından ikinci sırada yer alan bölge, Güneydoğu Anadolu Bölgesi haricinde bütün bölgelere komşudur. Ülkemizde en fazla plâtonun bulunduğu bölge burasıdır. Düz alanların fazla olması ulaşımın gelişmesini sağlamıştır. Ülkemizin en az yağış alan bölgesi burasıdır. Bölge birbirinden farklı dört bölüme ayrılmıştır.

a. Konya Bölümü
Konumu: Bölüm, İç Anadolu Bölgesi'nin güneybatı kısmını oluşturur.
Yer şekilleri: Bölüm, genellikle düz alanlardan oluşur. Karadağ ve Karacadağ bölümdeki sönmüş volkan dağlarıdır. Konya ovası, Obruk plâtosu bölümde en büyük düz alanlardır. En büyük gölleri, Tuz, Akşehir ve Eber gölleridir.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde karasal iklim görülür. İç Anadolu Bölgesi'nin en az yağış alan bölümü burasıdır. Özellikle Tuz gölü çevresi ülkemizin en az yağış alan yeridir. Bitki örtüsü bozkırlardan oluşur.
Nüfus ve yerleşme: Konya Bölümü, İç Anadolu Bölgesi'nin en seyrek nüfuslu yerlerindendir. Nüfusun büyük kısmı Toros dağlarının kuzey yamaçlarında bölüm sınırları içinde kalan yerlerde bulunur. Bölümdeki il merkezleri Konya, Karaman ve Aksaray'dır. Bölümdeki en büyük yerleşim yeri ise Konya'dır. Kent eskiden beri çevresinin kültür, ticaret ve turizm merkezi durumundadır. Diğer yerleşim yerleri ise Akşehir, Çumra, Ereğli, Ilgın ve Cihanbeyli'dir.
Tarım ve hayvancılık: Bölümde en önemli geçim kaynağı tarımdır. En çok buğday, şeker pancarı ve arpa üretimi yapılır. Bölüm ülkemizdeki buğday üretiminin önemli bir kısmını karşılar. Hayvancılık da önemli bir ekonomik faaliyettir. Geniş bozkır alanlarında koyun ve tiftik keçisi üretimi yaygındır.
Sanayi: Bölümdeki sanayi kuruluşlarının büyük kısmı Konya'da toplanmıştır. Burada şeker, un, irmik, bisküvi, makarna, çimento, dokuma, makine ve tarım aletleri sanayii gelişmiştir.
Turizm: Bölümün başlıca turistik değerleri; Selçuklu ve Osmanlılardan kalma çok sayıda tarihî eserlerdir. Konya’daki Karatay Medresesi, Konya Kalesi ve Mevlâna Müzesi ile Akşehir'deki Nasrettin Hoca Türbesi bu eserlerdendir.

b. Yukarı Sakarya Bölümü
Konumu: İç Anadolu Bölgesi'nin kuzeybatı kesimini oluşturur.
Yer şekilleri: Bölümdeki yükseltiler, Sündiken ve Köroğlu dağları ile Elmadağ ve İdris dağıdır. Bu dağların arasında Eskişehir, Ankara ve Çubuk ovaları yer alır. Haymana plâtosu da bölümün sınırları içerisinde bulunur. Bölümdeki akarsular Sakarya nehrinin kolları olan Porsuk ve Ankara çaylarıdır. Bölümün gölleri ise Mogan ve Eymir'dir.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde karasal iklim görülür. En yaygın bitki örtüsü ise bozkırdır. Genellikle yağışlar ilkbahar mevsiminde görülür.
Nüfus ve yerleşme: Yukarı Sakarya Bölümü bölgenin en sık nüfuslu yeridir. Bölümdeki il merkezleri Ankara ve Eskişehir'dir. Ankara bölümün en büyük, ülkemizin ikinci büyük kentidir. Anadolu'nun ortasında bulunması ve ulaşımın uygun olmasından dolayı Atatürk tarafından başkent yapılmıştır. Ankara bölümün ve bölgenin sanayi, ticaret ve kültür merkezidir. Kentte çok sayıda üniversite ve eğitim kuruluşu bulunmaktadır. Bölümün diğer il merkezi olan Eskişehir de bir ticaret ve kültür merkezi durumundadır. Bölümün diğer önemli yerleşim yerleri Polatlı, Çubuk, Haymana ve Sivrihisar'dır.
Tarım ve hayvancılık: Bölümde tarım önemli bir ekonomik faaliyettir. En fazla şeker pancarı yetiştirilir. Ayrıca buğday ve baklagiller ile sebze ve meyve üretimi yapılır. Bölümde küçükbaş hayvancılık gelişmiştir. Tiftik keçisinin ana vatanı Ankara'dır.
Sanayi ve yer altı kaynakları: Ankara'da şeker, çimento, uçak, traktör ve besin sanayii gelişmiştir. Eskişehir'de ise lokomotif, şeker, uçak, çimento ve besin sanayii gelişmiştir. Bölümde linyit, krom ve lüle taşı da çıkarılan madenlerdir.
Turizm: Ankara'daki Anıtkabir, Çankaya, Atatürk Köşkü, Etnoğrafya ve Anadolu Medeniyetleri Müzesi ile tarihî Gordion şehri kalıntıları bölümün turistik değerleridir.

c. Orta Kızılırmak Bölümü
Konumu: Bölüm, İç Anadolu Bölgesi'nin orta kısmını oluşturur.
Yer şekilleri: Bölümün kuzeyinde Bozok plâtosu, güneyinde ise Hasan, Melendiz ve Erciyes sönmüş volkan dağları bulunur. Ovalar ise Kayseri ve Develi'dir. Kızılırmak'ın orta kısmı bölümde yer alır.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde karasal iklim etkilidir. Bitki örtüsü bozkırlardır. Fakat yüksek yerlerde seyrek ormanlara rastlanır.
Nüfus ve yerleşme: Nüfus genellikle bölümün güney kesiminde toplanmıştır. Bölümdeki il merkezleri, Kayseri, Niğde, Nevşehir, Çankırı, Yozgat, Kırşehir ve Kırıkkkale’dir. Kayseri bölümün en büyük yerleşim yeridir. Kent, çevresinin ticaret, sanayi ve kültür merkezidir. Diğer yerleşim yerleri ise Bor, Ürgüp, Avanos ve Göreme'dir.
Tarım ve hayvancılık: Halkın geçiminde tarım önemli bir yer tutar. Buğday ve şeker pancarı ekimi yaygındır. Ayrıca üzüm bağları da yaygındır. Bölümde küçükbaş hayvancılık da gelişmiştir.
Sanayi: Bölümde sanayi tesisleri Kayseri ve Kırıkkale'de toplanmıştır. Kayseri’de şeker, halı, meyve suyu fabrikaları ile sucuk ve pastırma üretimi yapılır. Kentte ayrıca ülkemizin ilk bez fabrikası ile hava ikmal bakım fabrikası kurulmuştur. Kırıkkale'de ise silah, cephane, demir çelik ve petrol rafinerisi yer alır.
Turizm: Bölümde turizm özellikle Ürgüp, Göreme ve Nevşehir'de bulunan peri bacaları, yer altı şehirleri ve Ihlara vadisi bulunduğu için gelişmiştir.

d. Yukarı Kızılırmak Bölümü
Konumu: Bölüm, İç Anadolu Bölgesi'nin doğusunu oluşturur.
Yer şekilleri: Bölgenin en engebeli bölümüdür. Bölümde Akdağlar, Çamlıbel, Hınzır ve Tecer dağları yer alır. Bu dağlar arasında küçük ovalar ve Uzunyayla plâtosu yer alır. Kızılırmak, bölüm sınırları içinde doğmaktadır.
İklim ve bitki örtüsü: Bölümde yükselti fazla olduğu için karasal iklim biraz daha sert olarak görülür. Kar yağışları ve don olayları sık olarak yaşanır.
Nüfus ve yerleşme: Bölümde nüfus çok seyrektir. En büyük yerleşim yeri Sivas’tır. Bu kentte çimento, demir yolu, süt ve yem fabrikaları ile et kombinaları yer alır. Bölümde engebenin fazla, iklimin de sert olmasından dolayı ulaşım, sanayi ve ticaret pek gelişmemiştir.
Tarım ve hayvancılık: Bölüm halkının başta gelen geçim kaynağı tarımdır. Buğday, arpa ve şeker pancarı yetiştirilir. Arazi verimsiz olduğu için tarımsal üretim fazla değildir. Buna karşılık yağışın yeterli olması ve otlakların fazla olmasından dolayı hayvancılık gelişmiştir. Bölümde koyun, keçi ve sığır beslenir.

Sosyal Bilgiler

Kimler çevrimiçi

Bu forumu görüntüleyenler: Bing [Bot] ve 1 misafir